یکی دو ماه از آغاز مدارس می گذرد. وبلاگ نویسها ظاهرا وقت کافی برای آب دیت کردن وبلاگ خود ندارند. شاید هم خبر خاصی نیست که نیاز به ثبت آن در وبلاگ باشد.  البته گرچه خودم هم با آغاز دوره تحصیلی جدید روبرو هستم و مشغله زیادی دارم، اما از بازشدن صفحات تکراری وبلاگ های رشکویی خسته شدم.  

شاید راز خسته شدن همان حس میهن پرستی و حس رابطه عمیق با زادگاه باشد. الان که هزاران کیلومتر از آن دور هستم، خیلی دوست دارم تا از طریق پی گیری خبرها به خصوص از طریق وبلاگ و وبلاگ نویس های محترم هر از چند گاهی خودم را در کنار روستا و روستائیان ببینم. دوست دارم وبلاگ نویس ها چیزی بیش از خبرها بنویسند. روستایمان چیزهای نوشتنی زیاد دارد. از فرهنگ و اداب و رسوم و هر چیز دیگر. شیرینی آن شاید نه الان و نه در رشکوئیه بلکه بعدها و برای کسانی که آرزوی آمدن و قدم زدن در رشکوئیه را دارند دو چندان است. 

پس وبلاگ نویسان محترم رشکوئی. بیشتر بنویسید.